Alles begint in 2018 op 23 Juni als ik door Martijn Hartgerink voor het eerst in een slagkooi sta. Ik maak me eerste paar swings en merk meteen dat dit iets is wat ik echt leuk vind om te doen. Ondertussen nu ik dit schrijf speel ik al 7 jaar honkbal en heb ik enorm veel gave dingen mogen doen en behaald. Ik ga jullie meenemen in een tijdreis naar het heden.
De eerste 2 jaar ben ik eerst maar eens het spel leren begrijpen en spelen. veel trainen en heel veel spelen, dat is de enige manier om beter te worden. Na die 2 jaar werd mij verteld over het NK littel league ook wel het NK honkbal, super vet dus daar moest ik aan mee doen…
In 2020 heb ik voor het eerst meegedaan aan een toernooi dit was voor mij heel wat. Mijn coach, Dannieck Varweg spoorde mij aan mee te doen met het NK honkbal, binnen de honkbal wereld ook wel bekend als de “Little League”. Ik besloot zijn advies op te volgen en belande in de selectie van Regio Noord in 2020. Dat jaar heb ik enorm veel geleerd en nieuwe vrienden gemaakt die ik later nog veel vaker zou tegen komen. Dat jaar had ik dus mijn eerste ervaring met het spelen buiten de naam van mijn vereniging.
In 2021 ging het NK Honkbal (NK Little League) niet door wegens de corona pandemie die er toen heerste. maar toen in 2022 de inschrijvingen weer opende besloot ik weer mee te gaan doen aan de try-outs. Ik kwam weer door de selectie en we gingen weer een mooi toernooi tegemoet. Ik maakte ook steeds meer nieuwe vrienden binnen de andere clubs, die in dezelfde poule als ik speelde. Door mijn deelnames aan de Little League ben ik voor mezelf een sociale kring gaan bouwen binnen de honkbal wereld en die bouwt nog altijd door dit jaar hadden we zelfs een wedstrijd gewonnen wat voor ons een hele prestatie was. gelukkigs topte mijn NK avontuur hier niet lees daar meer over bij: Coaching
Sinds mijn eerste honkbal jaar (2018) volgde ik al de wintertrainingen in Hengelo. Daar werd ik benaderd om mee te doen met een travel team voor het Palomino toernooi in Stuttgart. Dit zou mijn eerste buitenland reis zijn voor de sport waar ik zo van hield, dat maakte mij extra enthousiast. Ik heb daar toen een echte toptijd beleefd. Wel werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt dat ik nog niet zo goed was als ik zelf hoopte en misschien wel dacht. Dit was terug te zien in de minimale speeltijd die ik daar kreeg. Gelukkig kon ik het goed vinden met de mensen in het team en kon ik altijd met iemand kletsen. Ik heb toen veel in de bullpen gezeten en daar ook veel goeie gesprekken gehad met andere teamgenoten.
In de zomervakantie van 2022 heb ik deelgenomen aan de “Baseball Culture Summer Classic’ in Rotterdam. Dit was weer een hele andere ervaring, hier draaide het niet om de winst. Tuurlijk wilde je met je team wel winnen maar het belangrijkste was dat je speeltijd kreeg. Wat een plezier heb ik hier gehad, tijdens het toernooi sloeg ik drie keer een drie honkslag. Dit was ik helemaal niet gewend uit mijn eigen competitie en daardoor merkte ik ook dat als anderen vertrouwen in je hebben dat jou ten goede komt. Ik had hier zoveel plezier en weer zoveel nieuwe contacten opgedaan dat mijn zomervakantie eigenlijk al niet meer stuk kon.
Na mijn ervaring van me eerste travel team bleef het toch door mijn hoofd spoken. Zou ik dan toch de club waar ik begon en al me vrienden heb moeten achter laten om hoger op te komen. Ik heb hier een seizoen lang mee gespeeld met precies deze vraag. Eind van het seizoen wist ik het, we speelde al samen met een andere club en hadden niet genoeg mensen om weer een eigen team te starten. Dus eind van het seizoen stond mijn besluit ik zou naar een andere club gaan. Ik ging een beetje in de buurt kijken en omdat ik zou gaan studeren in Zwolle besloot ik ook daar te gaan kijken. ik wist dat de Blue Hawks daar zaten en voorheen domineerde in onze competitie. Precies daarom leek het mij de perfecte stap omhoog hier kon ik nog beter worden en nog meer leren. Dus in 2022 besloot ik over te stappen, na 5 jaar ging ik naar een andere club. Ik werd gelijk warm ontvangen door bekenden en door de coaches. In mijn eerste jaar zag ik al zo veel verandering en misschien wel de grootste verandering, ik was gaan Pitchen in plaats van Catchen.
2023 begon ik met try-outs voor een nieuw travel team. Ik had besloten na mijn eerste travel team ervaring te kijken hoe dit zou zijn bij andere organisaties. Uiteindelijk kwam ik bij Future Star Baseball Academie terecht. Na deze try-outs kwam ik in een team terecht dat naar Stuttgart zou gaan. Ik kwam hier tegen over het team te staan dat mij het jaar er voor vooral de bank had laten zien. Dit gaf mij best wat druk, ook toen ik hoorde dat ik de eerste wedstrijd zou pitchen (werpen) gaf dit extra druk mee. Ik was namelijk pas sinds die winter begonnen met pitchen. Het pitchen ging dan ook niet goed, van me huidige coach mag ik er niet meer aan denken maar ik zie het zelf juist als een leer moment. Ik heb die wedstrijd 12 Base on Balls weg gegeven en 1 grandslam. Hier tegenover stonden geen strike outs. Toen ik van de werpers heuvel gehaald werd was ik wat teleurgesteld. Niet omdat ik er af moest maar vanwege mijn eigen kunnen. Maar ondanks dat ik zo enorm had gefaald de eerste wedstrijd en er niet vanuit ging veel te spelen bleven de coaches erg positief. En speelde ik toch nog wat wedstrijden, zo ook tegen het team van het jaar daarvoor. Hier voelde ik zelf de druk van presteren en aan slag kreeg ik een Base on Balls en liep ik uiteindelijk een punt binnen. Het enige wat ik toen dacht was “zie je wel dat ik het kan” en “ik kan het alleen maar leren door te spelen niet door alleen maar op een bank te zitten kijken”. Onder de coaches van mijn nieuwe team was Onno Jansen, hij had het vertrouwen in mij om mij die wedstrijd te laten pitchen. Ik wil hem bedanken, want waar de meeste coaches hadden gezegd dat ik niet zou pitchen. Juist omdat ik nog nooit een wedstrijd had gegooid durfde hij het wel aan. Ik heb hier gelijk veel van geleerd en heb in Stuttgart nog een volle avond met een coach in een slagkooi gestaan om te werken aan me motion. Ik heb zoveel geleerd in die week zowel mentaal als in techniek.
Na het succes van het jaar ervoor besloot ik in de zomervakantie van 2023 weer mee te doen aan de “Baseball Culture Summer Classic.” We zouden dit jaar weer naar de velden van Neptunes in Rotterdam gaan maar na een enorme regen val moesten we verplaatsen naar de Orioles in Bergschenhoek. Dit was een kleiner terrein waardoor je veel meer van elkaar kon zien en je veel meer met elkaar was, dit was op het terrein in Rotterdam bij Neptunes minder makkelijk geweest. Melvin Perdeu een oud slag trainer van de Detroit Tigers in Amerika was onze coach. Met hem hebben wij de finale bereikt die we helaas in de laatste inningen verloren. Hij gaf ons voor elke wedstrijd een kleine speech, daarin vertelde hij ons dat als wij er in geloofde we het konden. Wat er ook gebeurde dat je je hoofd nooit moest laten zakken, en dat als een team beter is je daar niet aan moet denken omdat honkbal zo onvoorspelbaar is. Hij heeft mij mentaal zo verander binnen dit spel. Voorheen kon ik enorm balen als dingen niet liepen zoals ik het had gehoopt. Nu ik met hem heb mogen werken merk ik dat hoe zwaar het ook is ik altijd positief kan blijven. Binnen me team krijg ik dat ook vaak terug dat het zo fijn is dat ik altijd zo positief kan blijven. Ben jij nu ook benieuwd en lijkt het jou ook leuk? Meld je dan aan via hun site: https://www.baseballculture.nl/
Ik heb dagelijks blogs geschreven over dit verhaal maar toch hoort die ook hier terug te komen. 2 Januari 2024 vertrok ik samen met 18 andere spelers namelijk richting Los Angeles in Amerika. Wij waren de gelukkige die door de selectie heen waren gekomen en mochten laten zien wat we konden tegenover Amerikaanse highschool teams. Met klap op de vuurpijl een wedstrijd tegen het collegeteam dat zichzelf dit seizoen de staatskampioen mocht noemen. Maar voordat je aan zo iets begint ga je eerst trainen, dus elke Zondag op en neer naar Utrecht met het OV of de auto. We hebben enorm veel geslagen, gefield en gepitcht, en dat voor ongeveer 5 weken. Toen begon het aftellen nog 4 weken voor we zouden vertrekken. En 2 Januari stond ik er dan echt met me voeten op het Amerikaans grondgebied. De volgende dag zouden we gelijk gaan trainen dus toen we rond 3 uur aankwamen bij ons hotel dook iedereen snel zijn bed in, we waren allemaal stuk voor stuk gesloopt. De tijd vloog voorbij en voor we het wisten hadden we 7 wedstrijden gespeeld, 4 gewonnen 2 verloren en 1 gelijk gespeeld. Het was echt een top tijd waar ik weer veel heb kunnen en mogen leren. en zou als ik de kans kreeg het zeker over doen. (Voor de uitgebreide verhalen per dag kan je even bij me Blogs kijken van 2024)
De zomer van 2024 had ook weer veel goeds in petto, want de Baseball Culture Summer Classic zat er weer aan te komen. Ik mocht mezelf weer trots als bucaneros (bucaneers) presenteren met een geweldig sterk team om me heen. Maar de concurrentie was ook dit jaar weer goed toch wisten we elke wedstrijd spannend te houden met mooie acties in het veld zowel als op de honken. hierdoor hebben we elke game kunnen laten eindigen in walk offs. Die ging soms onze kant op maar helaas soms ook naar de tegenstander. Wel was ook dit jaar weer een mooi jaar Baseball Culture ik heb weer veel mensen mogen leren kennen. Veel dingen mogen zien en tips mogen krijgen en mezelf weer tot het uiterste gepusht. En mijn persoonlijke trots is toch wel het contact dat ik maakte op een overgangsklasse pitcher hij gooide dan miss met 80%. Dat is nog altijd eens stuk harder dan wat ik ben gewend in me eigen competitie. Komend jaar zal ik dan ook zeker weer mee doen en ben ik heel benieuwd wat het me zal brengen. Ben jij nu ook benieuwd en lijkt het jou ook leuk? Meld je dan aan via hun site: https://www.baseballculture.nl/
Daarnaast mocht ik ook nog bij een wedstrijd coachen wil je daar meer over weten? dat lees je hier: Coaching
Ik ben nu 2 dagen thuis en kan het nog steeds niet helemaal geloven. Maar wat een belevenis was dit 10 dagen Aruba vol honkbal. Ik begon deze week met de gedachte dat ik wel wat zou spelen maar vast niet elke wedstrijd, Uiteindelijk heb ik elke wedstrijd zo goed als helemaal gespeeld en zelfs nog de kans gehad om te pitchen. We hebben tijdens het toernooi 2 wedstrijden echt verloren op domme eigen fouten. Maar alle andere wedstrijden hebben we verloren met walk offs dus helemaal niet slecht. Als ik terug kijk naar deze week heb ik weer veel geleerd, zo zal warmte mij niet tegen houden om alles te geven. Als een team minder motivatie heeft kan ik voor mezelf wel de motivatie hoog houden om alles te geven. En bovenal doorzetting vermogen wanneer iets even niet gaat zoals je zou willen. Ook voor mijn slag heb ik weer veel tips mogen krijgen waar ik mee aan het werk zal gaan. De kunst van honkbal blijft zich verbeteren en dus moet je als speler ook blijven verbeteren. Hier zal ik altijd hard me best voor blijven doen. Tevens denk ik dat ik op Aruba heb kunnen laten zien dat wij spelers uit het noorden niet veel ten onder doen aan de spelers in het midden en zuiden van ons land. Nu maar eens ff uitrusten en me voorbereiden op het volgende avontuur, Miami!
Ja daar zijn we weer, terug in Nederland. Na Aruba in Oktober mocht ik nu mee naar Miami. 5 dagen spelen 2 dagen trainen en dan 3 dagen vrije tijd. Wat was dit heerlijk de uitslagen van de wedstrijden laten we maar even in het midden. Maar wat was het weer tof, ik heb uiteindelijk van de 7 wedstrijden 6 gespeeld 1 mogen pitchen en de rest in het outfield. Ik heb mooie acties gehad en minder mooie acties, maar dat hoort ook bij het spel. de dagen dat we niet op het veld waren hebben we leuke uitjes gemaakt. We zijn naar Miami Beach geweest hier heb ik dan ook maar even een nieuwjaar duik gemaakt. Daarnaast was er een enorm groot volleybal veld naast het strand. Wij als sporters konden het dan ook niet laten om een groepje Fransen uit te dagen voor een potje. In het begin versloegen ze ons enorm maar na een paar rondjes hadden we hem door en begonnen we hun af te maken. Toen zijn we maar even teams gaan husselen. De hoeveelheid die we bij Dicks Sporting Goods langs gingen is ook niet op 1 hand te tellen. En dit heeft mijn rekening geweten… maar daar sparen we gelukkig voor. We zijn een dag naar de Dolphine Mall geweest, een enorm shoppingcenter in Miami. ’s Avonds zijn we toen naar Topgolf geweest dit ging me erg goed af en was erg gezellig. Uiteindelijk hebben we er dus een toffe 10 dagen van gemaakt met ze allen. Voor nu stoppen de honkbal avonturen even! Ik vertrek 07-02-2025 naar Oostenrijk voor 3 weken stage. Maar daarna gaat alles weer verder.
Deze zomer deed ik niet mee aan de Baseball culture summer classic maar aan de European draft series van Future stars. Dit was weer een super leuk toernooi. Ik heb hier mooi contact mogen maken aan slag en in het veld mooie acties kunnen maken. Ook op de heuvel kon ik laten zien wat ik kan. Een erg geslaagd toernooi als je het mij vraagt. Helaas de finale verloren maar goed je kan niet altijd aan het langste eind trekken…
We zijn weer terug uit de warmte! Na een super leuk toernooi op Aruba. Ik mocht hier outfield spelen, 2e honk en pitchen. De wedstrijd dat ik 2 speelde kreeg ik 3 ballen naar mij toe en hier 3 uitjes uit kunnen halen. Als pitcher heb ik goeie en minder goeie momenten gehad. sommige wedstrijden vielen dan ook wat zwaar zeker toen ik koud de heuvel op moest omdat een teamgenoot geblesseerd was geraakt. Dat betekend natuurlijk niet dat er geen inningen zijn geweest zonder tegen punten want ook deze waren er. In het outfield heb ik meerdere goeie acties kunnen maken en veel dek acties kunnen maken. Dan hebben we ook nog 3 trainings dagen gehad dat was zwaar en warm maar het wel waard. Er zijn veel nieuwe vrienden gemaakt deze 10 dagen. Dit zorgde voor een fijne en ontspannen sfeer op onze accommodatie. Daarnaast was de vrije tijd met pa, ma en rox dit jaar extra bijzonder! Zo zijn we dit jaar een paar keer uit eten geweest met ze 4e waar afgelopen jaar iets minder ruimte voor leek te zijn. We hebben wat vaker bij hun hotel gezeten om even echt te ontspannen en ook zijn we wezen parasailen wat was dat gaaf! Het leek zo waar op een droom vakantie, honkbal, strand en de familie.
Volgend jaar ga ik zeker weer!
Niels Pleeging.