Ik ski al sinds ik me kan herinneren maar de afgelopen drie jaren sta ik nog maar op 1 plank. In 2022 mocht me zusje voor haar verjaardag snowboard lessen volgen, en natuurlijk doe je dan mee als grote broer. En het was een week met veel vallen maar ook zeker veel lachen.

Na deze vakantie was ik eigenlijk wel om, hierna ben ik niet meer naar de ski’s terug gegaan. Het jaar erop had ik met mijn sportopleiding een wintersport kamp en ik twijfelde nog wat ik zou doen, skiën of toch snowboarden. Ik koos er voor om te gaan snowboarden en dit ging ondanks dat we een jaar verder waren nog steeds verbazing wekend goed.


Het jaar erop koos ik weer om te gaan snowboarden. Dit beviel weer erg goed. In het school jaar 2024/2025 had ik een enorm rustig jaar, ik had veel vrije tijd en eigenlijk alles afgerond. Toen kwam het idee om mijn Anwarter te gaan doen. Na overleg met mijn LOB’er/Mentor gingen we kijken naar de mogelijkheden binnen school. Zo kon ik binnen 2 weken aansluiten met het eerste examen, de NSI (Nederlandse Snowboard Instructeur). Deze had ik met 2 punten te weinig niet gehaald, maar wetend dat ik dit had gedaan zonder alle oefen en voorbereiding lessen gaf me enorm veel zelfvertrouwen. Na de NSI was er een maand stage geregeld voor alle leerlingen. Doordat ik later was aangesloten bij dit vak was er geen stage plek voor mij bij de school waar mijn mede studenten heen gingen. Ik zou dus alleen ergens geplaatst worden. Zo kwam ik bij Toni Gruber terecht in Alpendorf.


Bij deze skischool leerde ik een aantal geweldige mensen kennen, maar 1 sprong er uit een geweldige man vol positieve energie en wijsheid. Iemand waar ik toen nog niet van wist dat ik het super goed mee zou kunnen vinden. Dit was Tobi, hij is de snowboard chef van Toni Gruber. In mijn stage periode heb ik veel uren op de piste doorgebracht met hem om te werken aan alle Anwarter onderdelen. Van carven tot aan freestyle we hebben alles behandeld tijdens de leraren trainingen en onze vrije uren. Zijn uitleg was altijd zo duidelijk dat je meteen begreep wat hij bedoelde. Op me vrije dagen zocht ik hem vaak op om nog even te trainen of als hij grote groepen had om te kijken of ik hem ergens mee kon helpen. Na mijn maand stage mocht ik afscheid nemen van alle gezellige mensen in Alpendorf, maar werd mij op het hard gedrukt dat ze me graag terug zagen.
Een week later was het tijd voor de Anwarter week. We gingen met ze allen in de bus naar Zell Am See voor onze examen week. Ook in deze week had ik weer enorm veel geleerd van de leraar en ook van de medestudenten. Dit was ook de week waarin we ons lesgeef examen zouden krijgen. Na vijf dagen veel oefeningen doen en ons voorbereiden op de examens hadden we op donderdag het theorie examen. Vrijdag zouden we ons praktijk examen op de berg doen. Je merkte bij iedereen dat er wel spanning hing, dit was het moment om te presteren. Ondanks de spanning was er ook tijd om elkaar aan te moedigen er was de hele week al een goeie sfeer in de groep en dit hielp op de examen dag enorm. Zaterdag was het dan tijd voor de uitslag, voor we met alle snowboarders een andere plek zouden zoeken werden eerst de coursbeste bekend gemaakt. Dit was de student met het hoogste gemiddelde, we hadden allemaal wel iemand in gedachte die het kon zijn sommige hadden beter gepresteerd op freestyle en anderen op het carven. Maar toen voor de snowboarders mijn naam werd genoemd was ik wel even verbaasd. Voor me gevoel had ik het wel prima gedaan maar zo goed ging ik dan ook weer niet vanuit.


Na deze algemene uitreiking gingen we met de snowboarders naar een aparte ruimte. Hier kreeg iedereen zijn uitslag te horen, sommige moesten 1 theoretische onderdeel overdoen en anderen een praktijk onderdeel. Maar niemand had slecht gepresteerd. Na deze uitreiking zocht ik een paar dagen later contact met Tobi om hem te bedanken voor alles. Toen kreeg ik als antwoord;
Yoo Niels, ja ik had eerlijk gezegd al lopen rondvragen voordat je me een berichtje stuurde…
En was superenthousiast toen ik hoorde dat je geslaagd was,
Goed gedaan broski💪🤙
Vind het leuk dat je een mooie en leervolle tijd heb gehad hier en zie je graag terug man!
Sportieve groetjes, Tobias
Dit vond ik erg grappig omdat ik niet had verwacht dat hij er nog zo aan dacht. Maar het feit dat hij dat wel deed, deed me erg goed. Dit maakte het ook dat ik na me opleiding had besloten terug te gaan naar Alpendorf, naar alle gezellige en mooie mensen daar.


Ondertussen ben ik 2 weken in Oostenrijk, mijn eerste vijf dagen was ik met Huski reizen. Via deze organisatie kon ik samen met mijn goeie vriendin Noa Snowboard les geven aan een school uit Limburg. Dit was in Zell Am See ideaal voor mij want Alpendorf ligt daar 40 minuten vandaan met de trein. na vijf super leuke dagen kon ik door reizen naar Alpendorf. Ik ben nu 8 dagen in Alpendorf aan het werk en het voelde echt als thuiskomen. Alle vrienden van vorig jaar en de fijne sfeer die er is. Dit jaar zak ik hier tot eind Maart zitten. Maar dat betekend niet dat ik stil zit. Het tegenovergestelde juist, ik geef enorm veel les. Daarnaast ben ik bezig met het opzetten van een muziek band met een paar medeleraren en druk met voorbereidingen die honkbal gerelateerd zijn voor komend seizoen of de toekomst.
Ik breng jullie snel weer op de hoogte bij nieuwe Snow Sport activiteiten,
Niels Pleeging.
